Hoe Pure Smart Form ID een bezoeker herkent

De herkenningsketen

Bij elke paginaweergave loopt de plugin deze stappen af, in deze volgorde. De eerste die raak is wint.

1. De code in de URL, dus ?id=k7Q3xR9pM2vN4tL8.
2. Herkenning via een FluentCRM-veld, als je die aan hebt staan. Handig voor bestaande mailings met een eigen parameter, zie CRM-koppeling.
3. De cookie op het apparaat van de bezoeker.
4. De ingelogde WordPress-gebruiker, herkend aan het e-mailadres van zijn account. Heeft hij nog geen code, dan maakt de plugin er een aan.

Bij het versturen van een formulier kijkt de plugin opnieuw. Eerst naar de code in de URL en de cookie, daarna naar het e-mailadres en, als je dat aanzet, het telefoonnummer uit de inzending. Past er niets, dan krijgt de bezoeker een nieuwe code.

De herkenning op account, e-mailadres en telefoonnummer heet op het scherm Identificatie fallbacks: de terugvalopties voor als er geen code in de link of de cookie zit. Ze voorkomen dubbele records als iemand zijn cookies heeft gewist of op een ander apparaat zit. Je zet ze aan en uit onder Form ID > Instellingen > Identificatie fallbacks.

De cookie

De cookie is een eigen cookie van je site die alleen de anonieme code bevat. Geen naam, geen mailadres, geen telefoonnummer. Hij heet standaard psfid_token en blijft standaard 30 dagen staan. Beide stel je zelf in.

Werk je met een cookiebanner, lees dan bij Instellingen wat de schakelaar Cookie consent verplicht doet.

Waarom er geen gegevens in de pagina staan

Dit is de belangrijkste keuze in de plugin. De server schrijft geen persoonsgegevens en ook geen code in de pagina-HTML. De pagina is voor iedere bezoeker gelijk. Wat er wel in staat:

• Een verborgen veld voor de code. Dat veld is leeg.
• Bij een shortcode een neutrale plek met je terugvaltekst.
• Bij Gravity Forms een lijstje dat zegt welk veld bij welk gegeven hoort, zonder waarden.

Pas daarna gaat de browser aan het werk. Hij leest de code uit zijn eigen cookie, haalt daarmee de gegevens op bij je site en vult de velden en de shortcodes in. Dat ophalen loopt via een aparte route. Die stuurt bij elk antwoord mee dat het niet bewaard mag worden en heeft een limiet per IP-adres.

Waarom zo? Staat er een paginacache of een CDN voor je site, dan bewaart die de HTML van een pagina en geeft hem aan de volgende bezoeker. Zou de server de naam van bezoeker A in de HTML zetten, dan krijgt bezoeker B die te zien. Omdat de HTML nu voor iedereen gelijk is, valt er voor een cache niets persoonlijks te bewaren.

Eén uitzondering, voor bouwers: gebruik je in een formulier een smartcode van Fluent Forms of een merge tag van Gravity Forms om een waarde in te vullen, dan gebeurt dat wel op de server. De plugin markeert die pagina dan als niet te bewaren. Zie Voor bouwers.

Het vangnet in de browser

Heeft een bezoeker geen code (geen cookie, geen code in de link) en is hij niet ingelogd, dan hoort er niets ingevuld te staan. Staat er toch iets, bijvoorbeeld omdat je cache nog een oude pagina uitdeelt, dan maakt de browser die velden leeg voordat de bezoeker ze ziet.

Het gaat om e-mail- en telefoonvelden, waarden die op een e-mailadres lijken, de persoonlijke velden van Gravity Forms en het verborgen codeveld. Keuzelijsten, keuzerondjes en aanvinkvakjes blijven staan, net als velden voor land en provincie. Elk veld wordt maar één keer bekeken, dus wat de browser van de bezoeker zelf invult blijft staan.

De browser meldt dit aan je site: de pagina en de veldnamen, nooit de waarden. Die melding komt in het logboek van de plugin onder de actie client_scrub. Zie je zo’n melding, leeg dan je paginacache en je CDN voor die pagina.

Over apparaten heen

Zet je de code in je CRM-mailing mee als ?id=, dan wordt de bezoeker herkend op elk apparaat waarop hij die mail opent. De cookie wordt daar meteen geplaatst. Ook inloggen werkt als herkenning. Blijft over: een nieuw apparaat, zonder link en niet ingelogd. Daar gebeurt bewust niets. Vult hij daar een formulier in met hetzelfde e-mailadres, dan komt de inzending alsnog bij zijn bestaande code terecht, zolang Email-match fallback aan staat.

Een code in een link werkt zolang de code bestaat. Standaard ruimt de plugin een code op als er 90 dagen geen nieuwe inzending bij is gekomen. Mail je contacten die langer stil zijn, kijk dan naar de bewaartijden bij Instellingen.

Meerdere domeinen

Een cookie werkt per domein. Wil je iemand op een tweede domein herkennen, geef de code dan mee in de link. Dat werkt als beide domeinen op dezelfde WordPress-installatie draaien, want de codes staan in de database van die site. Een losse tweede site kent de code niet.

Let op

• Herkennen is geen inloggen. De code geeft toegang tot de gegevens die iemand zelf in je formulieren heeft ingevuld, verder nergens toe. Zet daarom geen gevoelige gegevens in formulieren die je vooraf laat invullen.
• Een contactformulier op een gedeelde computer wil je niet vooraf invullen. Sluit dat formulier uit, zie Formulieren.

Terug naar Pure Smart Form ID documentatie